Soumissions récentes

  • Liturgy and the Discerning Worldview: On the Relationship between Liturgy and Ethics

    Tabita Landová (Karolinum Press, 2020-06-01)
    What is the relation between ethical discernment and liturgy? Do Christian rituals provide enough space for ethical thinking? What is the nature of the certainty that discernment in ritual is correct? This study explores these questions in the context of the recent debate on the relationship between liturgy and ethics. It proceeds in five steps. Firstly, it briefly outlines the question of the foundation of Christian ethics with the help of the theology of Karl Barth. Secondly, it presents the joint task of ethics and liturgy, which teach us to see the world sub specie Christi. Thirdly, following Gordon Lathrop, it treats the problem of ritual constructing false worldviews: the hierarchical distortion, the distortion of the closed circle, and spiritual consumerism. In the next part, it explores how different ritual strategies open the space for actual ethical thinking in liturgy. The last part focuses on the role of biblical narrative, images, and symbols that represent the crucial source of the discerning worldview. The concluding reflection returns to the opening questions arguing that our discernment must be always aware of its particularity and perspective. The unbroken certainty of seeing can only be placed on the eschatological horizon.
  • ¿Admiten los fenómenos caóticos la coexistencia de determinismo e indeterminismo?

    Vanney, Claudia F.; Franck, Juan Francisco; Lombardi, Olimpia Iris; Martínez, Rafael A. (Logos, 2016)
    Desde el punto de vista teórico, la alta inestabilidad se estudia mediante dos enfoques, la teoría del caos y la teoría ergódica, que parecen conducir a conclusiones contradictorias acerca del carácter determinista o indeterminista de la realidad. El presente trabajo analizará este supuesto conflicto, para examinar si determinismo e indeterminismo pueden coexistir de un modo no contradictorio en diferentes estratos de la realidad. Para ello se expondrán los fundamentos de la teoría del caos y de la teoría ergodica. Sobre esta base se podrá formular con precisión el problema del determinismo en sistemas altamente inestables. A partir de ahí se considerarán dos alternativas, en cierto modo complementarias: la primera en favor de una objetividad estratificada que permite hablar de determinismo e indeterminismo igualmente objetivos, pero relativos al nivel ontológico que se considere en cada caso; la segunda que interpreta tal dualidad como fundamentalmente epistemológica y reconsidera la relación entre las nociones de determinismo, teoría y sistema real.
  • ¿Favorece la mecánica cuántica un indeterminismo epistemológico u ontológico?

    Vanney, Claudia Estela; Frank, Juan F.; Vanni, Leonardo; Fortin, Sebastian Ezequiel (Logos, 2016)
    El debate sobre el determinismo e indeterminismo en la física ha alcanzado una enorme expansión con el advenimiento de la mecánica cuántica, una teoría formulada en términos probabilísticos dado que su ecuación fundamental, la ecuación de Schrödinger, no determina la dinámica de las propiedades de un sistema, sino la dinámica de sus probabilidades. Al tratar exclusivamente con probabilidades, la física cuántica parece evidenciar un indeterminismo ontológico en los valores que adquieren las variables de un sistema físico (típicamente posición, velocidad, energía, etc.). Sin embargo la evolución del estado del sistema, gobernada por la ecuación de Schrödinger, es perfectamente determinista. Dado el estado a un tiempo inicial, la ecuación de Schrödinger predice de manera determinista el estado en todo tiempo posterior. Pero las probabilidades entran en juego al predecir resultados en el proceso de medición. Según la interpretación ortodoxa, a partir de ahí la evolución es indeterminista y sólo se puede recurrir a las probabilidades que permiten calcular el estado, que hasta ese momento evolucionó manera determinista. La mecánica cuántica parece incorporar así, tanto aspectos determínisticos como indetermínisticos, y la medición parece jugar un rol central en esto.Esta característica ha dado origen un sinnúmero de interpretaciones y no poca controversia entre ellas. Bajo la visión realista, se ha intentado interpretar las probabilidades en términos epistemológicos, es decir, en términos de ignorancia subjetiva del observador. De este modo, las probabilidades sólo estarían cuantificando un indeterminismo epistemológico. Sin embargo muchos de estos intentos demostraron no estar exentos de inconsistencias al punto de poner en juego hasta la misma noción de realismo. Desde una postura no realista, por el contrario, la mecánica cuántica parece imponer un indeterminismo ontológico antes no evidenciado por la mecánica clásica, principalmente porque no es posible asignar valores bien definidos a todas las variables.En las siguientes secciones indagaremos la dualidad entre determinismo e indeterminismo que exhibe la teoría cuántica. La primera sección centra su recorrido en las interpretaciones modales, para analizar desde ella algunas características relevantes de la teoría. En la segunda sección, se desarrollará la formulación Bohmiana de la mecánica cuántica, que tratándose de una formulación realista, pone de relieve la posibilidad de un indeterminismo epistemológico compatible con determinismo ontológico.
  • El acontecimiento y el planteo deleuziano del problema de la diferencia

    Etchegaray, Ricardo Miguel; Esperón, Juan Pablo Emanuel; Chicolino, Martin; Romano, César Augusto; Mc Namara, Rafael Ernesto; Esperón, Juan Pablo Emanuel (Universidad Nacional de la Matanza, 2016)
    Se dice que Deleuze es un filósofo posmoderno, entre otras cosas, porque postularía una suerte de anarquismo filosófico en el que no habría fundamentos dados y afirmaría una filosofía de la multiplicidad y la diferencia. Sin embargo, en la filosofía deleuziana se desarrolla una ontología que no debiera ser prejuzgada ni menospreciada sin dar cabida a sus propios argumentos. Con respecto a esto hay que decir, en primer lugar, que a través de la lectura y apropiación de algunos pensadores marginales en el relato ?oficial? de la historia de la filosofía, tales como Hume, Spinoza o Bergson, Deleuze lucha por liberar al pensamiento de toda la lógica reduccionista y binaria que rige la tradición filosófica occidental. Dicha historia oficial no deja de limitar al pensamiento en tanto búsqueda de un fundamento absoluto que justifique lo ente en general y a sí mismo, conforme a lo afirmado en el capítulo anterior. Pues, Deleuze logra mostrar que la realidad del ser es diferir y no fundamentar. En segundo lugar, Deleuze pone todo su esfuerzo en elaborar una ontología inmanente, en la que el ser es liberado y desarraigado de su condición y estatus de fundamento de lo ente, lo que conlleva subsumirlo en el devenir. Deleuze, del mismo modo que Heidegger, denuncia que el problema de la irrupción de la diferencia ha sido despreciado y marginado de las reflexiones filosóficas occidentales, porque lo diferente vendría a representar al pecado, la falta y la caída en la tradición judeo-cristiana, o lo monstruoso y al enemigo desde un contexto moral y político. En definitiva, la diferencia es identificada con todas aquellas fuerzas que representan al mal, lo extraño y lo peligroso. Pero llegados a este punto, Deleuze vuelve a plantear el problema que ya había mostrado Heidegger, i. e., por qué hay diferencia, cómo pensar la diferencia en cuanto tal sin fundamentarla en la identidad. Para Deleuze, ni la fenomenología ni la dialéctica han sido capaces de pensar la diferencia dado que ésta se manifiesta como plena afirmación, sin ninguna referencia a un fundamento que unifique las diferencias, pues pensar la diferencia implica no reducirla o conducirla hacia una instancia superior que supere tales diferencias. En definitiva, el problema que vuelve a actualizar el planteo deleuziano es: ¿cómo pensar una realidad que se efectúa y expresa como diferencia, cuyos caracteres distintivos son el movimiento y la contingencia? Y este problema conlleva a experimentar nuevos modos de pensamiento que rompan los presupuestos de la representación que subordina siempre lo diferente a lo idéntico. Podemos adelantar aquí que esta experimentación es llevada adelante por Deleuze a partir de su tesis sobre la univocidad del ser. Esta tesis no significa que haya una primacía o una reducción a un principio o unidad que explique la univocidad del ser sino que para Deleuze ?lo esencial de la univocidad no es que el ser se diga en un solo y mismo sentido. Es que se diga, en un solo y mismo sentido de todas sus diferencias individuantes o modalidades intrínsecas?. El encuentro con Spinoza y Nietzsche es decisivo para ello, pues es sabido el gran interés que las obras de estos pensadores despiertan en el pensamiento deleuziano a la vez que lo potencian . Dos motivos confluyen en ello: en primer lugar, tanto la filosofía de Nietzsche y como la de Spinoza le permiten a Deleuze vislumbrar los límites y el dogmatismo que asume la tradición filosófica occidental al ocuparse de la cuestión del fundamento como último peldaño o escalón al que el pensamiento, a través de la deducción o la dialéctica, pudiera llegar, y así conocer la esencia del hombre, de la vida, del espíritu, de lo absoluto o de cualquier ámbito de lo real. Por otro lado, tanto en Nietzsche como en Spinoza, Deleuze encuentra las armas que le permiten luchar contra la concepción del ser concebido como totalidad o como fundamento de lo ente en general; aquellos filósofos le brindan herramientas para poner en marcha esta empresa que niega que el pensamiento sea una acción autónoma, como así también niega que se pueda pensar por sí mismo (al modo cartesiano). Por el contrario, el pensamiento está siempre condicionado por relaciones de fuerzas tanto extrínsecas como intrínsecas. Puede adelantarse aquí que el pensamiento depende siempre de fuerzas que se apoderan de él. Por ello, Deleuze reivindica, apropiándose de las posiciones de Spinoza y de Nietzsche, una nueva praxis filosófica que tiene como ejes centrales las nociones de diferencia y acontecimiento, y que le permite evaluar el sentido de las fuerzas que constituyen a los cuerpos, interpretando las inter-relaciones y las conexiones tanto cualitativas como cuantitativas que entre las diferentes fuerzas se establecen.
  • Acontecimiento y creatividad en la filosofía de Gilles Deleuze: Un nuevo modo de sentir y percibir

    Etchegaray, Ricardo Miguel; Esperón, Juan Pablo Emanuel; Chicolino, Martin; Romano, César Augusto; Namara, Rafael (Universidad Nacional de la Matanza, 2016)
    Esta libro se sitúa en el punto de ruptura del pensamiento tradicional, fundado en un pensamiento del ser como substancia y esencia, de la historia como teleología y salvación, de la verdad como adecuación y correspondencia, del sujeto como conocimiento y conciencia. La crisis del pensamiento anterior se origina en un cuádruple desfondamiento: de la metafísica, de la historia, de la noción de verdad y del sujeto. En este libro partiremos de la descripción de los conceptos centrales de la ontología del devenir desarrollada por Deleuze en sus libros sobre cine, principalmente el concepto de acontecimiento como base para la construcción de un modo nuevo de pensar y de sentir, acorde con la ruptura producida a mediados del siglo XX. En ese punto de discontinuidad se produce un deslizamiento desde una ?onto-teo-logía? ?al decir de Heidegger- hacia un análisis de las lógicas de la sensación y de la percepción en sus múltiples planos (ontológico, ético, político, estético, psicológico). Los nuevos conceptos surgidos de este nuevo punto de partida posibilitarán el desarrollo de una ontología del devenir y ejemplificarán el ejercicio del pensamiento, de la percepción y de la sensación en casos concretos en la literatura, la música y, sobre todo, el cine.
  • Antecedentes y planteo del problema en la filosofía de Heidegger

    Etchegaray, Ricardo Miguel; Esperón, Juan Pablo Emanuel; Chicolino, Martin; Romano, Augusto; Namara, Rafael MC.; Esperón, Juan Pablo Emanuel (Universidad Nacional de la Matanza, 2016)
    Deleuze ha hecho grandes esfuerzos para pensar la realidad fuera de los límites de las categorías tradicionales de la filosofía occidental. Debido a ello, este pensador es, junto a Heidegger y luego Derrida, uno de los pioneros en postular las nociones de acontecimiento y diferencia para abordar de otro modo los problemas ontológicos reunidos bajo la noción ser que se han planteado en la historia de la filosofía; y cuyos desarrollos cargan con un caudal tan grande de problemas, significaciones e interpretaciones que han conducido a muchos equívocos y malos entendidos; hasta el punto de que con el término ser, no puede plantearse ningún problema ni decirse nada nuevo. En este sentido es que Deleuze inaugura un nuevo modo de hacer filosofía cuyo carácter distintivo es replantear los problemas ontológicos centrales de esta actividad, i. e.: ¿cuál es la realidad del concepto?, ¿por qué hay realidad pudiendo no haberla? y ¿cómo crear una nueva imagen del pensamiento?.Lo que nos interesa -dice Deleuze- son aquellos modos de individuación distintos de las cosas, las personas o los sujetos... la individuación, por ejemplo, de una hora del día, de una región, de un clima, de un río o de un viento, de un acontecimiento. La irrupción intempestiva del acontecimiento pone en suspenso a la historia. El acontecimiento es un movimiento no-histórico, es un devenir no-histórico, es una singularidad sin modelos o esencia presupuesta; pues la originalidad de todo acontecimiento resulta ser el movimiento a partir del cual lo nuevo emerge, lo no previsto irrumpe en la realidad y escapa de los límites de la historiografía porque en todo acontecimiento hay un resto no histórico, inaprehensible, que excede los límites discursivos.Por ello resulta de suma relevancia para la filosofía actual preguntarse qué es un acontecimiento y así poder aprehender qué implicancias conlleva esta noción para la compresión de la novedad de la realidad que, en su carácter eminentemente contingente, se presenta y nos afecta. A continuación, planteamos algunos de los problemas y los desarrollos acerca del acontecimiento y la diferencia partiendo de los antecedentes heideggerianos y retomando la conceptualización hecha en la filosofía de Deleuze, dado que, a nuestro entender, han sido los pensadores actuales que más han influenciado nuestra época en torno a esta cuestión.
  • El problema del fundamento, la verdad y sus límites en la tradición filosófica occidental a partir de la lectura heideggeriana

    Roetti, Jorge Alfredo; Moro, Rodrigo; Esperón, Juan Pablo Emanuel (College Publications of London, 2016)
    El problema que aquí nos ocupa se inserta en el marco general de las discusiones actuales y contemporáneas en torno al problema de la noción de diferencia, en particular la distinción heideggeriana entre la diferencia óntica y la diferencia ontológica, y la posición crítica de su pensamiento dentro de este marco conceptual. Según la lectura que Heidegger hace de la tradición filosófica occidental, esta se constituye y se caracteriza, desde su comienzo histórico, por estar determinada desde una estructura de pensamiento cuyo carácter es la oposición disyuntiva exclusiva que presupone la lógica de la identidad. Dicha estructura está constituida por polos que se oponen entre sí para, luego, fundamentar la reducción de uno a otro. Ello pone en marcha a la metafísica misma y a la propia historia de occidente, dado que, tal estructura de oposición que fue instituida por Platón al establecer dos realidades opuestas en donde una funciona como fundamento de la otra, y donde la verdad opera del lado del fundamento en detrimento del otro, termina por adoptarse en toda la historia de la metafísica, elaborando de la misma manera y bajo la misma lógica la reducción, a saber: de lo múltiple a lo uno (antigüedad griega), de las creaturas al creador (medioevo), y de lo representado a la representación (modernidad). Ello, a su vez, muestra ciertos límites tanto del fundamento como de la verdad para la comprensión de la realidad que creemos deben ser puestos en cuestión y discutidos. Exponemos, a continuación, esta problemática y, también, el intento de postular un nuevo modo de fundamentación filosófica a partir de la propuesta heideggeriana.
  • Cuatro etapas en las relaciones entre Economía, Política y Ciencias Sociales

    Cianciardo, Juan Carlos Mariano; Etcheverry, Juan Bautista; Martínez Cinca, Carlos Diego; Rivas, Pedro Exequiel; Saldaña Serrano, Javier; Zambrano, María del Pilar; Crespo, Ricardo Fernando (Universidad Nacional Autónoma de México. Instituto de Investigaciones Jurídicas, 2016)
    En este trabajo me propongo mostrar cuatro etapas de convergencia o no de las racionalidades de la economía. En la primera etapa, que es convergente, predomina la racionalidad práctica. En las dos siguientes predomina en cambio la racionalidad instrumental (concretamente una forma de ésta, la maximizadora, considerada como única forma de racionalidad de lo humano). En el primer período la economía estaba subordinada a la política, en el segundo la economía fue independiente (por lo que no se da convergencia), y en el tercero, la economía subordina a la política. Finalmente, en el cuarto período que es el actual, la economía tiende a agregar a su racionalidad instrumental maximizadora otras formas de racionalidad importadas de las restantes ciencias sociales.
  • La influencia de la responsabilidad ética en la evasión tributaria que incurre el Contador Público Colegiado y Certificado de la ciudad de Cajamarca en el año 2015.

    Llenera Peralta, César Edwin; Calua Ramirez, Milagros; Yopla Carrasco, Juan Carlos (Universidad Privada Antonio Guillermo Urrelo, 2018-02-20)
    Tesis
  • Destrucción y naufragio. La pervivencia de la eticidad

    Escandell, José Juan (2020)
    The destruction of ethics today is achieved by considering it as human creation, by reducing its study to the human sciences (psychology, sociology) and by the principle that all interest (be it individual, be it social) is egoism. Moral experience is incompatible with this approach. Morality is part of the ontological structure of free human action. The denial of morality involves the destruction of man
  • Percepción de los empresarios y trabajadores Mype del distrito de San Juan de Miraflores sobre soborno y corrupción en la gestión de sus negocios

    Calvo Córdova, Fernando; Castillo Medina, Gianinna Elizabeth; Santisteban Soto, Leidi Pamela (Universidad Peruana de Ciencias Aplicadas (UPC), 2018-10-23)
    The absence of ethical values in management decision-making, both in the public and private spheres, is a serious problem that entails immersion in bribery and corruption. What is bribery?
 
 Bribery is defined as undue payment for obtaining an unrequited benefit, and corruption, is the abuse of power to obtain undue benefits, for the benefit of the community.
 
 What happens when irregular payments are made? Are they bribes? The differences between the types of payment, the results, may be possible.
 
 Acts of corruption have negative consequences that affect the development of the opportunities and capacities of a community. The benefit of a few implies the indifference and exclusion of others.
 
 With the purpose of knowing the perception that the businessmen and workers of the micro and small companies (MYPE) of the district of San Juan de Miraflores have about bribery and corruption in the management of their businesses, the following will be developed: Perception of bribery in the Ethical Environment in the management of their businesses; Perception of knowledge between irregular payments, bribes; Perception of bureaucratic obstacles in corruption in 5 years; Incidence in the payment of bribes, incidence in the payment of bribes and type of participation; Perception of being an accomplice or victim, finally, incidence in the complaint.
  • Ehl-i Sünnet ve Şîa Hadîs Kaynaklarında Zeynelâbidîn Ali B. Hüseyin ve Rivâyetleri

    Hasan YERKAZAN (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Zeynelâbidîn Ali b. Hüseyin, İslâm tarihinin en trajik olaylarından biri olan Kerbelâ hâdisesine şahitlik etmiş ve bu elim faciadan sağ kurtularak Ehl-i beytin maddî ve manevî mirasını sonraki nesillere aktarmış bir şahsiyettir. Yaşamış olduğu sıkıntılar ona büyük tecrübeler kazandırmış, hayatını pasif görünümlü aktif bir mücadele içerisinde sürdürmüştür. Siyasî çekişmelerden uzak durarak ilim ve ibâdet eksenli bir hayat yaşamıştır. Elde ettiği ilmî birikimi, ders halkasına iştirak eden kimselere aktarmıştır. Özellikle babası Hz. Hüseyin ve dedesi Hz. Ali aracılığı ile kendisine ulaşan hadîslerin, bir sonraki kuşağa nakledilmesi hususunda önemli bir rol üstlenmiştir. Ondan nakledilen hadîsler hem Şîa hem de Ehl-i sünnet hadîs kaynakları vesilesiyle günümüze kadar intikal etmiştir. Bu makalede, her iki mezhebin hadîs kitaplarında Zeynelâbidîn’den nakledilen hadîsler tetkik edilmeye çalışılmıştır. Ayrıca Zeynelâbidîn’in hadîsleri kimlerden aldığı, ondan kimlerin hadîs dinlediği; nakletmiş olduğu hadîslerin Şîa ve Ehl-i sünnet hadîs kaynaklarındaki yoğunluğu ve çeşitliliği genel hatlarıyla incelenmiştir. Bu çerçevede hadîs tarihinde Zeynelâbidîn’in yeri ve önemi, her iki ekolün hadîs kaynakları bağlamında ele alınıp değerlendirilmiştir.
  • Ergen ve Genç Sığınmacıların “Türkiye” Algısı

    Kemal COŞKUN; Ali ERMİŞ (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Bu araştırmada, yakın tarihte Türkiye’ye yapılan ve olağan üstü şekilde artış gösteren göçler ele alınmıştır. Çalışmanın amacı, Türkiye'deki sığınmacıların zihinlerinde oluşmuş Türk imajını ve Türkiye algısını ölçmektir. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara ili Mamak ve Altındağ ilçelerinde yaşayan, 14-27 yaş arası 156 sığınmacı ergen ve genç oluşturmaktadır. Bu araştırmada verileri toplamak için Survey (anket) metodu kullanılmıştır. Verilerin analizi için betimsel analiz teknikleri kullanılmıştır. Katılımcıların büyük kısmını Irak ve Suriyeli gençler oluşturmaktadır. Katılımcıların çoğunluğu, 2010 yılı itibariyle Arap dünyasında yaşanan ve “Arap Baharı” olarak adlandırılan halk hareketleri sonrasında Türkiye’ye göç etmişlerdir. Çalışma sonuçları göstermiştir ki, sığınmacıların % 86,9’u Türkiye dışında bir ülkeye göç etmek istememektedir. Ayrıca sığınmacılar Türkleri en çok çalışkan ve dindar olarak değerlendirmiştir. Genellikle sığınmacılar, Türkiye üzerine olumlu metaforlar üretmişlerdir. Olumsuz metaforlar çoğunlukla Iraklı sığınmacılar tarafından üretilmiştir.
  • Bir Kültürel Direniş Örneği Olarak Kur’an’da Ashab-ı Kehf

    Merve Betül ÇİFTÇİ (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Geçmişten beri gerek toplumlar gerekse de bireyler birtakım söylemlere ve buyruklara karşı çıkmışlardır. Bu karşı çıkma kimi zaman şiddete dayalı faaliyetler şeklinde olmuş, kimi zaman da şiddetsiz bir direniş olarak kendini göstermiştir. Kültürel direniş de bir şiddetsiz direniş biçimidir. Bu direniş şeklinde gücün kaynağı kültürdür. Kültürler oluşum sürecinde farklı kültürlerle karşılaşırlar. Kimi zaman bu kültürlere ait değerleri kendi potalarında eritip bünyelerine katarlar. Kimi zaman da kendilerini tehlikede hisseder ve o kültüre karşı bir mücadeleye girişirler. Çünkü hiçbir kültür başka bir kültürün baskısı altında ezilmek, yok olmak, kendi değerlerini kaybetmek istemez. İşte bu noktada kültürel direniş kendini göstermektedir. Bu çalışmada kültürel direniş kavramının Kur'ânî iz düşümleri, direnişin en eski örneklerinden olan Ashâb-ı Kehf kıssası üzerinden okunmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak Ashâb-ı Kehf'in yapmak istediği şey yeni bir dil üretmek, var olan söylemi silerek huzura ermeyi amaçlayan bir söylemi ikâme etmekti.
  • Nasreddin Hoca’nın Fıkralarını Sosyolojik Okuma Denemesi

    Ejder OKUMUŞ (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Kendi zamanını aşan, bir bakıma zaman inşa eden ender düşünürlerden Nasreddin Hoca (1208?-1284?), şekil ve muhteva bakımından fıkraları ve onlar üzerinden verdiği mesajlarıyla, beyan ve sözleriyle, olaylar karşısındaki tutumu ve olaylara yaklaşım biçimiyle, fikrî ve felsefî bakış açısıyla yaşadığı dönemden yedi yüzyıldan fazla bir zaman geçtiği halde mesajının güçlü varlığını yalnızca Türkiye’de değil, bütün dünya çapında etkili ve canlı bir şekilde göstermektedir. Hoca Nasreddin büyük bir dünya bilgesi ve düşünürüdür. Azeriler arasında Molla Nasreddin, Türkmenistan’da Hoca Ependi, Kazaklarda Mulla Nasreddin gibi isimlerle anılan Nasreddin Hoca, günümüzün küreselleşme dünyasında İslam toplumlarında ve Türklerin yaşadıkları coğrafyalarda ve de Avrupa ve Amerika’nın da dâhil olduğu birçok ülkede halkların hafızalarında, dillerinde, esprilerinde ve şakalarında varlık gösterirken, fikrî düzlemde daha geniş, derin ve iyi bilinirlik düzeyinde canlı bir biçimde varlık sahnesindeki yerini almaktadır. Fıkraları, görünüşte güldüren, ama içerik itibariyle hikmetli olan Nasreddin Hoca, üzerinde sosyolojik planda çalışılması gereken bir insandır. Zaman içinde tarih üstü bir kişilik kazanmış efsanevi şahsiyetlerden biri olan Nasrettin Hoca, insanlarla ilişki tarzı, eşyaya ve olaylara bakış açısıyla dikkatleri çeken mütefekkir bilge bir insandır. Bu çalışmada Nasreddin Hoca’nın fıkralarının içeriğine ve toplumdaki etkilerine sosyolojik perspektifle yaklaşım denemesi yapılacaktır. Çalışmanın amacı, Nasreddin Hoca’nın fıkralarının sosyolojik boyutlarını anlamaktır. Anahtar sözcükler: Nasreddin Hoca, fıkra, toplum, sosyolojik okuma.
  • Din Çalışmalarında Antropoloji

    İsmet TUNÇ (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Antropoloji, erken dönemlerden itibaren insana ve çevresine dair bilgilerin toplandığı, günümüze kadar da bu faaliyetlerin devam edildiği çok alanlı bir disiplindir. Geniş bir kapsama sahip olan antropolojinin önemli çalışma alanlarından biri de din konusudur. Antropolojide din, çok farklı bakış açılarıyla ele alınan ve hakkında çok fazla konuşulan kavramların başında gelir. Antropolojide çok fazla ilgi gören bir alan olarak dinin kültürel boyutuna odaklanılan bu çalışmada, din hakkındaki farklı söylemlerin bir araya getirilmesi ve antropolojinin dine olan yaklaşımının sınırlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca din hakkında yapılan değerlendirmelerde dinin “kültürel evrensel” boyutuna dikkat çekilmiş, dinin anlaşılmasında teosentrik bakış açısının yeterli olup olmayacağı meselesi de irdelenmiştir. Bu bağlamda antropolojinin dine bakışı ve onu ele almadaki önceliği vurgulanarak, din olgusuna farklı çerçevelerden açıklama yapan bilim insanlarının görüşleri ele alınmış, antropolojik açıdan dine ve dinsel olgulara bakış açısının belirlenmesi için bazı değerlendirmelerde bulunulmuştur.
  • Kur’an’da Toplumsal Cinsiyet Bağlaminda Eşcinselliğe Sosyolojik Bakış

    Rumeysa YAZAR (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Kadın ve erkek arasındaki toplumsal farklılıkları anlatmak üzere kullanılan toplumsal cinsiyet (gender) kavramı, sonradan geleneksel kadın ve erkeklik kalıplarının analizine indirgenmekle eleştirilmiş, kadın ve erkek ikiliminden sıyrılarak farklı cinsiyet biçimi olan ara kimlikleri ve eşcinselliği de içine almıştır. Geleneksel cinsiyet kalıplarının önemini kaybettiği günümüzde eşcinsellik, üçüncü bir toplumsal cinsiyet biçimi olarak kabul görmekte ve desteklenmektedir. Kur’an’ın toplumsal cinsiyete bakışı ise 21. yüzyılın hakim anlayışından farklılık göstermektedir. Bu çalışmanın konusu, toplumsal cinsiyet kavramının Kur’an’daki izdüşümlerini ele almaktadır. Araştırmanın amacı, Kur’an’ın toplumsal cinsiyet bağlamında eşcinselliğe dair algısını sosyolojik olarak incelemektir. Kur’an, fıtrata aykırı olduğu gerekçesiyle eşcinselliği olumsuz bir şekilde tanımlamakta, Lut Peygamber ve kavmine atıfta bulunarak homoseksüel kimliğe çeşitli eleştiriler getirmektedir. Buna göre Lut kavmi, kendilerini fıtrata çağıran peygamberlerine itaatsizlik ederek haddi aşmış, eşcinsel davranışı bireysel bir fiil olmaktan çıkarıp zulme dönüştürmüştür. Kavim, ayrıca fıtratı bozarak eşcinselliği topluluğun bütününe yaymış, böylece nesli ifsad etmiştir.
  • 4-6 Yaş Kur’an Kursu Öğreticilerinin Okul Öncesi Dönem Müzik Eğitimine İlişkin Tutumları Üzerine Bir Araştırma

    Sadettin Volkan KOPAR; Serbülend ARPA (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Okul öncesi dönem, çocukların zekâ ve motor becerilerini geliştirdiği ve bunları uyum içinde kullanmaya başladığı hızlı bir gelişim dönemidir. Okul öncesi eğitim, çocukların gerek bireysel özelliklerini gerekse psikolojik gelişimlerini dikkate alarak onlara iyi bir rehberlik sağlamayı amaçlamaktadır. Nitekim çocukların bu dönemde edindikleri beceri, düşünce ve davranışlar gelecekteki yaşamlarını önemli ölçüde etkilemektedir. Artan bilişsel kapasitelerine rağmen, okul öncesi çocuklar dini kavramları ve uygulamaları anlamakta bazı zorluklar yaşamaktadırlar. Bu zorlukların aşılabilmesini sağlayacak bir takım pedagojik teknikler geliştirmek üzere son yıllarda pek çok araştırma yapılmıştır.Bu çalışma, okul öncesi çocukların, motor becerilerini melodiler yoluyla öğrenme sürecine dahil ettikleri takdirde dini terimleri ve ifadeleri daha hızlı öğrenebilecekleri, müzik eşliğinde öğrendikleri şeyleri zihinlerinde daha kalıcı bir şekilde tutabilecekleri ve müzik sayesinde söz konusu kavramların onların maneviyat dünyası açısından daha anlamlı hale geleceği gibi bazı varsayımlardan hareket etmektedir.Müzik eğitiminin okul öncesi çocukların duygusal, sosyal, düşünsel, dilsel ve psiko-motor gelişimi üzerindeki olumlu etkilerinin kısa bir özetini veren makale, yazarlar tarafından hazırlanıp uygulanan beşli Likert ölçeği anket verilerine göre belirtilen varsayımların ne derece geçerli olduğunu ortaya koymaktadır. Makale, Diyanet İşleri Başkanlığı Ankara Müftülüğüne bağlı Dört-Altı Yaş Kur’an Kurslarında görev yapan öğreticilerden elde edilen bulguların değerlendirilmesi ile sona ermektedir.
  • Irak Arapçasına Geçen ve Anlam Kaymasına Uğrayan Bazı Türkçe Kelimeler

    Nur ÖZBEK; Abdullah HACIBEKİROĞLU (Journal of Analytic Divinity, 2020-06-01)
    Tarih boyunca halklar arasında doğrudan veya dolaylı olarak yaşanan iletişimler ve farklı kültürlerin bir araya gelmesi, dil açısından da etkileşimlerin görülmesine yol açmıştır. Türkçe de asırlar boyunca hem birçok dili etkilemiş hem de onlardan etkilenmiştir. Türkçenin en fazla etkileşim içerisinde bulunduğu dillerden biri de Arapçadır. Türkler ve Araplar ortak İslami kültüre dayalı tarihsel ve sosyokültürel anlamda derin bağlara sahiptir. Türklerin de Müslümanlığı kabul etmeleriyle birlikte bu iki dil arasındaki etkileşim kaçınılmaz hale gelmiş, birçok alanda kelime alış-verişi olmuştur. Özellikle Türkçe, Arapçanın çok etkisinde kalmış ve Arap dilinden birçok kelimeyi kendi diline aktarmıştır. Bununla beraber Arapçanın Türkçeye etkisi kadar olmasa da Türkçe de Arapçayı etkilemiş ve bu dile birçok unsur kazandırmıştır. Türkçeden Irak Arapçasına geçen kelimelerin çoğu Türkçedeki anlamıyla kullanılır, fakat kelimelerin bir kısmı zamanla anlam değişikliğine uğramıştır. Öte yandan Türkçeden Irak Arapçasına geçen kelimelerin bazıları Türkçe asıllı değildir. Bu kelimelerin bir kısmı başka dillerden Türkçeye girmiş, zamanla Türk dilinde yaygın bir kullanım sahası elde etmiş, daha sonra Türkçe vasıtasıyla Arapçaya geçmiştir. Dolayısıyla bu çalışmamızda ele aldığımız kelimelerin arasında bu tür kelimelere yer verilmiştir. Bu makalede; Irak Arapçasındaki anlam değişikliğine uğrayan Türkçe kelimeleri incelemeye çalıştık. Zamanla tedavülden kalkan kelimeler ise çalışmamızın kapsamı dışında bırakılmıştır.

View more